نمایش مبدأ برای مرجع:هورمون‌های سیری و گرسنگی

Access restrictions were established for this page. If you see this message, you have no access to this page.

به دلیل زیر، اجازهٔ ویرایش این صفحه ندارید:

---

می‌توانید مبدأ این صفحه را ببینید و رونوشت بردارید:

{{نویسنده|متخصصین پزشکی و تغذیه کتونیا}} '''هورمون‌های سیری و گرسنگی''' هورمون‌هایی هستند که اشتهای ما را تنظیم می‌کنند تا به بدن در حفظ سطح انرژی کمک کنند. برخی از هورمون‌ها گرسنگی را تحریک می‌کنند و بعضی دیگر سیگنال می‌دهند که به اندازه کافی غذا خورده‌ایم و از دریافت غذای بیشتر جلوگیری می‌کنند. عدم تعادل در هورمون‌های دخیل در کنترل اشتها ممکن است منجر به افزایش یا کاهش وزن شود.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3174087/]</ref> آگاهی از عملکرد این هورمون‌ها به‌ویژه برای افرادی که به دنبال بهبود [[مرجع:پیش دیابت|پیش‌دیابت]] یا [[مرجع:معکوس کردن دیابت نوع ۲|معکوس‌سازی دیابت نوع ۲]] هستند، بسیار ضروری است. == هورمون‌های گرسنگی == هنگامی که بدن به غذا نیاز دارد، مراحلی در سیستم غدد درون‌ریز و عصبی برای تحریک گرسنگی انجام می‌شود. به‌عنوان مثال، چرخه‌ای از انقباضات در ایجاد گرسنگی — معروف به مجموعهٔ حرکتی مهاجرت — توسط هورمون‌های گوارشی، از جمله موتیلین تحریک می‌شود. برخی از هورمون‌های اصلی و سایر ترکیبات دخیل در تحریک اشتها عبارتند از: '''گرلین:''' گرلین به‌عنوان «هورمون گرسنگی» شناخته می‌شود. هیپوتالاموس، ناحیه‌ای از مغز که مسئول گرسنگی است، تحریک می‌شود و گرلین ترشح می‌گردد. این هورمون علاوه بر افزایش مصرف غذا، در چرخهٔ خواب و بیداری و متابولیسم گلوکز نیز نقش دارد.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK555906/]</ref> '''موتیلین:''' موتیلین هورمونی است که در رودهٔ کوچک تولید می‌شود. هنگامی که در حالت ناشتا هستید، موتیلین باعث انقباضات روده‌ای می‌شود که به مغز سیگنال می‌دهد شما به غذا نیاز دارید.<ref>[https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30675023/]</ref> '''نوروپپتید Y (NPY):''' NPY یک پپتید — زنجیرهٔ کوتاهی از اسیدهای آمینه — است که توسط مغز برای تحریک مصرف غذا آزاد می‌شود. تولید و آزادسازی NPY توسط هورمون‌هایی از جمله گرلین و لپتین تنظیم می‌شود.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK545309/]</ref><ref>[https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25539673/]</ref> '''پروتئین مرتبط با آگوتی (AgRp):''' پپتید دیگری است که توسط مغز تولید می‌شود. تولید این پروتئین توسط گرلین تحریک می‌شود و به افزایش مصرف غذا کمک می‌کند.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2777281/]</ref> == هورمون‌های سیری == برخی از هورمون‌های اصلی که باعث سیری و کاهش مصرف غذا می‌شوند عبارتند از: '''کوله‌سیستوکینین (CCK):''' هورمونی است که توسط سلول‌های رودهٔ کوچک در پاسخ به مواد مغذی مجرا، به‌ویژه چربی و پروتئین ترشح می‌شود. با تحریک مراکز سیری، مغز مصرف غذا را کاهش می‌دهد و باعث انقباض کیسهٔ صفرا و ترشحات پانکراس می‌شود که برای هضم لازم است.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6706141/]</ref> '''پپتید ۱ شبه گلوکاگون (GLP-1):''' GLP-1 توسط سلول‌های روده در پاسخ به مصرف مواد مغذی تولید می‌شود. تخلیهٔ معده را کند می‌کند و با مغز برای کاهش مصرف غذا و افزایش سیری در تعامل است.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5485878/]</ref> '''پپتید YY (پپتید پانکراس YY):''' هورمون دیگری است که در رودهٔ کوچک ساخته می‌شود. این ماده در پاسخ به خوردن غذا آزاد می‌شود و به گیرنده‌های مغز متصل شده و اشتها را کاهش می‌دهد. همچنین حرکت غذا را از طریق دستگاه گوارش کند می‌کند.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6796227/]</ref> '''لپتین:''' هورمونی است که توسط سلول‌های چربی و سایر قسمت‌های بدن ترشح می‌شود و در درجهٔ اول به‌عنوان یک هورمون سیری شناخته می‌شود. لپتین، پپتیدهای محرک گرسنگی NPY و AgRp را مهار می‌کند و پپتیدهای محرک سیری را تحریک می‌کند که منجر به کاهش اشتها می‌شود.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3516703/]</ref> '''انسولین:''' هورمونی است که پانکراس ترشح می‌کند و نقش مهمی در تنظیم قند خون و تعادل انرژی دارد. سطح انسولین بعد از غذا افزایش می‌یابد و انسولین برای کاهش مصرف غذا با مغز تعامل می‌کند.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2777281/]</ref><ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6796227/]</ref> '''اوبستاتین:''' هورمونی با اثر سرکوب‌کنندهٔ اشتها است که با اثرات گرسنگی گرلین مخالفت می‌کند. با این حال، دانشمندان هنوز در حال مطالعهٔ اوبستاتین هستند و تحقیقات بیشتری در مورد اثرات آن بر گرسنگی و سیری مورد نیاز است.<ref>[https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31926094/]</ref><ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/gene/51738]</ref> این فهرست کامل نیست؛ مواد دیگری نیز در کنترل اشتها نقش دارند، از جمله پپتید نسفاتین-۱ و هورمون اکسینتومودولین.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6535324/]</ref><ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3986661/]</ref> == جمع‌بندی == تعادل میان هورمون‌های محرک گرسنگی (گرلین، موتیلین، NPY و AgRp) و هورمون‌های سیری (CCK، GLP-1، پپتید YY، لپتین، انسولین و اوبستاتین) تعیین‌کنندهٔ رفتار غذایی است. شناخت این هورمون‌ها ابزار مهمی در مدیریت وزن و درمان‌های متابولیک محسوب می‌شود. == مقالات مرتبط == * [[مرجع:افسانه‌های چربی]] * [[مرجع:ریزه‌خواری و خوردن احساسی]] * [[مرجع:غذا خوردن آگاهانه]] * [[مرجع:مقاومت به انسولین]] * [[مرجع:معکوس کردن دیابت نوع ۲]] == منابع == {{منابع}} '''مقالهٔ مبدأ:''' [https://ketonia.life/%d9%87%d9%88%d8%b1%d9%85%d9%88%d9%86-%d9%87%d8%a7-%d8%af%d8%b1-%d8%b3%db%8c%d8%b1%db%8c-%d9%88-%da%af%d8%b1%d8%b3%d9%86%da%af%db%8c-%da%86%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%b4-%d8%af%d8%a7%d8%b1%d9%86%d8%af%d8%9f/ هورمون‌ها در سیری و گرسنگی چه نقش دارند؟] در مجلهٔ کتونیا [[رده:تغذیه درمانی]] [[رده:مرجع]]

بازگشت به مرجع:هورمون‌های سیری و گرسنگی.