Access restrictions were established for this page. If you see this message, you have no access to this page.
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
درتنظیم انسولین پایه همراه با فستینگ متناوب باید قند خون ناشتا بیمار و همچنین خطر هیپوگلیسمی، از جمله عدم آگاهی از هیپوگلیسمی را در نظر گرفت. علاوه بر این، مدت زمان اثر انسولین پایه باید در ملاحظات هر بیمار لحاظ شود. | درتنظیم انسولین پایه همراه با فستینگ متناوب باید قند خون ناشتا بیمار و همچنین خطر هیپوگلیسمی، از جمله عدم آگاهی از هیپوگلیسمی را در نظر گرفت. علاوه بر این، مدت زمان اثر انسولین پایه باید در ملاحظات هر بیمار لحاظ شود. | ||
در بیماری که فستینگ را با قند خون ناشتا که برای آن بیمار کنترل شده در نظر گرفته می | در بیماری که فستینگ را با قند خون ناشتا که برای آن بیمار کنترل شده در نظر گرفته می شود، شروع می کند، ممکن است بیمار در طول روز فستینگ یا صبح روز بعد بیشتر مستعد ابتلا به هیپوگلیسمی باشد. اگر بیمار از هیپوگلیسمی غافل باشد یا در خطر افزایش عوارض هیپوگلیسمی باشد، باید دوز انسولین پایه را کاهش داد و بیمار را تشویق کرد تا زمانی که الگوی ثابتی بر اساس نوع فستینگ متناوب (فستینگ و انواع آن را ببینید)، نشان داده شود، آزمایش قند خون مکرر انجام دهد. | ||
دوز گلارژین 1% (لانتوس یا باساگلار)، دتمیر (لومیر) یا پروتامین هاگدورن خنثی (NPH یا ایزوفان) ابتدا باید در بیمارانی که به خوبی کنترل شده است به نصف کاهش یابد، و در بیمارانی که به خوبی کنترل نشده اند به یک سوم کاهش یابد.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6521152/table/nutrients-11-00873-t002// Considerations and recommendations for adjustment of antidiabetic medications during intermittent fasting.]</ref>. | دوز گلارژین 1% (لانتوس یا باساگلار)، دتمیر (لومیر) یا پروتامین هاگدورن خنثی (NPH یا ایزوفان) ابتدا باید در بیمارانی که به خوبی کنترل شده است به نصف کاهش یابد، و در بیمارانی که به خوبی کنترل نشده اند به یک سوم کاهش یابد.<ref>[https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6521152/table/nutrients-11-00873-t002// Considerations and recommendations for adjustment of antidiabetic medications during intermittent fasting.]</ref>. | ||