مرجع:فستینگ و بهبود قند خون

نسخهٔ تاریخ ‏۳ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۹ توسط آقای دانشمند (بحث | مشارکت‌ها) (بازگردانی رده‌های حذف‌شده (اشتباه اسکریپت قبلی))
Access restrictions were established for this page. If you see this message, you have no access to this page.

نویسنده: رامین تقی‌زاده

فستینگ و بهبود قند خون به تأثیر روزه‌داری متناوب بر تنظیم گلوکز خون در افراد دیابتی اشاره دارد. فستینگ با فعال‌سازی مکانیسم «سوئیچ متابولیک» می‌تواند به بهبود حساسیت به انسولین و کاهش قند خون کمک کند.

سوئیچ متابولیک

محققان از اصطلاح «سوئیچ متابولیک» برای توصیف تغییر ترجیحی بدن از استفاده از گلوکز به اسیدهای چرب و کتون‌ها استفاده کرده‌اند.[۱]

سوئیچ متابولیک زمانی اتفاق می‌افتد که ذخایر گلیکوژن کبد (معمولاً ۱۲ ساعت پس از قطع غذا) تخلیه شوند و لیپولیز بافت چربی افزایش یابد. اسیدهای چرب آزاد به کبد منتقل و به β-هیدروکسی بوتیرات و استواستات اکسید می‌شوند.

مقاومت به انسولین زمان لازم برای سوئیچ متابولیک را طولانی می‌کند و در افراد دیابتی شروع استفاده از اسیدهای چرب برای انرژی بیشتر طول می‌کشد.

روزه نسبی

در رژیم‌هایی که روزه واقعی نیستند (روزه نسبی)، مکانیسم سوئیچ متابولیک درگیر نمی‌شود و اثر احتمالاً از طریق کاهش کالری است.

سایر مکانیسم‌های بالقوه

  • تأثیر بر التهاب و گونه‌های فعال اکسیژن
  • فشار خون و سطح کلسترول
  • تأثیر بر میکروبیوم و محور هورمون رشد
  • اتوفاژی و میتوکندریوژنز
  • افزایش ظرفیت حمل اکسیژن از طریق افزایش گلبول‌های قرمز

جمع‌بندی

فستینگ می‌تواند از طریق مکانیسم‌های متعدد شامل سوئیچ متابولیک، کاهش کالری، کاهش التهاب و بهبود عملکرد میتوکندریایی به بهبود قند خون در افراد دیابتی کمک کند. با این حال، بیماران دیابتی باید تحت نظارت پزشک فستینگ را انجام دهند.


مقالات مرتبط

منابع

[۲] [۳]