نویسنده: رامین تقیزاده
کروم یک عنصر کمیاب اما ضروری است که با بهبود عملکرد انسولین به تنظیم قند خون کمک میکند. کروم از طریق تشکیل پروتئین کرومودولین، گیرنده انسولین را فعال کرده و انتقال گلوکز به سلولها را تقویت میکند.
اثر بر دیابت و سندرم متابولیک
کروم با بهبود حساسیت سلولها به انسولین و کاهش مقاومت انسولینی، به کاهش قند خون و تنظیم شاخصهای متابولیک کمک میکند. در سندرم متابولیک، کروم میتواند خطر بیماریهای قلبی و دیابت را کاهش دهد.[۱]
مکانیسم اثر
- تشکیل کرومودولین و فعالسازی گیرنده انسولین
- فعالسازی مسیرهای PI3-kinase و GLUT4
- کاهش استرس اکسیداتیو و التهابی
- حمایت از سلامت عروق
اثر بر پروفایل چربی خون
- کاهش تریگلیسیرید و LDL
- افزایش HDL
این اثرات در افراد دیابتی و سندرم متابولیک مشاهده شدهاند.
منابع غذایی
منابع غنی از کروم شامل بروکلی (۱۱ میکروگرم)، آب انگور (۷٫۵)، سیر خشک (۳)، گوشت گاو (۲) و سیب (۱٫۴ میکروگرم) هستند.[۲]
مقدار مورد نیاز
برای بزرگسالان ۲۵ تا ۳۵ میکروگرم در روز توصیه میشود. دوز رایج مکمل برای افراد دیابتی ۲۰۰ تا ۱۰۰۰ میکروگرم روزانه است.
مکمل کروم
- کروم پیکولینات: رایجترین فرم با جذب بالا
- بهترین زمان مصرف: همراه غذا و ویتامین C
- دوره مصرف: ۲-۳ ماه، سپس ارزیابی مجدد
تداخلات دارویی
- انسولین: خطر هیپوگلیسمی
- متفورمین: تقویت اثر کاهنده قند
- لووتیروکسین: کاهش جذب داروی تیروئید
- NSAIDs: تأثیر بر سطح کروم
جمعبندی
کروم مادهای مفید برای بهبود متابولیسم و کنترل دیابت است. مصرف مکمل باید تحت نظر پزشک باشد و نباید جایگزین درمان استاندارد شود. انتخاب منابع غذایی حاوی کروم و رعایت نکات مصرف مکمل به مدیریت بهتر دیابت کمک میکند.